لنزهای وایکینگ: آیا وایکینگ ها تلسکوپ ساختند؟

وایکینگ ها به دلیل عشقشان به اکتشاف و اکتشاف مشهور بودند. سفر آنها به سرزمین های جدید و کشف فرهنگ های جدید به خوبی مستند شده است. اما آیا برای این منظور تلسکوپ هم ساخته اند؟ شاید تعجب آور نباشد که پاسخ روشن نیست.
تلسکوپ عدسی وایکینگ ویسبی

عصر وایکینگ ها از بسیاری جهات، دوره ای از توسعه سریع بود. سیستم‌های رودخانه‌ای و خطوط ساحلی کاوش شد، تجارت و بازار تأسیس شد، شهرها شکل گرفتند و نظام فئودالی تأسیس شد.

کشتی های وایکینگ ها
© شاتر

با این حال، بسیاری از مردم با تعجب متوجه می شوند که وایکینگ ها نیز استادکارانی بودند که بسیاری از چیزهایی را که ما امروزه استفاده می کنیم اختراع کردند. تلسکوپ هم ساختند؟ احتمالاً نه، اما آنها ممکن است نسخه خود را از تلسکوپ در قالب ایجاد کنند "لنز وایکینگ" که در حال حاضر در حال بحث در مورد اینکه آیا آنها به عنوان جزء اصلی تلسکوپ واجد شرایط هستند یا خیر. بنابراین دقیقاً لنزهای وایکینگ چیست؟

وایکینگ ها می توانستند صدها سال قبل از اینکه عینک سازان هلندی این دستگاه را در اواخر قرن شانزدهم اختراع کنند، از تلسکوپ استفاده می کردند.

این امکان قابل توجه برای اولین بار از مطالعه لنزهای پیچیده شناسایی شده از یک مکان وایکینگ در جزیره Gotland در دریای بالتیک در سال 2000 پدیدار شد.

لنزهای Visby شواهدی را ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد تکنیک‌های پیچیده ساخت لنز توسط صنعتگران بیش از 1,000 سال پیش مورد استفاده قرار می‌گرفت، در زمانی که محققان تازه شروع به کشف قوانین انکسار کرده بودند. لنزها باید با آزمون ها و خطاهای زیادی ساخته شده باشند.
لنزهای Visby شواهدی را ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد تکنیک‌های پیچیده ساخت لنز توسط صنعتگران بیش از 1,000 سال پیش مورد استفاده قرار می‌گرفت، در زمانی که محققان تازه شروع به کشف قوانین انکسار کرده بودند. لنزها باید با آزمون ها و خطاهای زیادی ساخته شده باشند. © دامنه عمومی

"به نظر می رسد که طراحی عدسی بیضوی خیلی زودتر از آنچه ما فکر می کردیم اختراع شد و سپس دانش از بین رفت." به گفته محقق اصلی، دکتر اولاف اشمیت، از دانشگاه آلن در آلمان.

این عدسی یک بیضی تقریباً کامل بود. نمایش سه بعدی یک سطح متشکل از تمام بخش ها.
این عدسی یک بیضی تقریباً کامل بود. نمایش سه بعدی یک سطح متشکل از تمام بخش ها. © عکس: اولاف اشمیت

"سطح برخی از لنزها شکل تقریبا بیضی شکل کاملی دارد." دکتر اشمیت گفت. آنها بدیهی است که بر روی یک ماشین تراشکاری ساخته شده اند.

مرحوم دکتر کارل هاینز ویلمز اولین بار در سال 1990 هنگامی که به دنبال نمایشگاهی برای موزه مونیخ بود، از لنز به اصطلاح "ویسبی" شنید. این شهر پس از شهر بزرگ در Gotland نامگذاری شد. دکتر ویلمز تصویری از لنز را در یک کتاب پیدا کرد و برنامه ریزی کرد که اصل آن را بررسی کند.

لنزهای مورد بررسی در Visby. ردیف بالا: لنزهای نصب نشده. ردیف پایین: لنزهای نصب شده، به جز "توپ". در ابتدا تصور می شد که این لنزها زینتی هستند.
لنزهای مورد بررسی در Visby، Gotland. ردیف بالا: لنزهای نصب نشده. ردیف پایین: لنزهای نصب شده، به جز "توپ". در ابتدا تصور می شد که این لنزها زینتی هستند. © عکس: اولاف اشمیت

اما تا سال 1997 بود که تیمی متشکل از سه دانشمند به گوتلند رفتند تا 10 لنز قفل شده در انبار یک موزه محلی را از نزدیک ببینند.

با این حال، به نظر واضح است که وایکینگ ها خودشان این لنزها را نساخته اند. اشاراتی وجود دارد مبنی بر اینکه لنزها ممکن است در (امپراتوری باستانی) بیزانس یا در منطقه اروپای شرقی ساخته شده باشند. دکتر اشمیت گفت.

برخی از لنزها را می توان در Gotland's Fornsal، موزه تاریخی ویسبی مشاهده کرد. برخی از آنها در موزه ملی سوئد در استکهلم هستند. دیگران گم شده اند.

وایکینگ ها ملوانان و دریانوردان بزرگی بودند، اما چرا از لنز استفاده می کنیم؟ معروف است که وایکینگ ها علاقه شدیدی به ستاره ها و صورت های فلکی نشان داده اند. وایکینگ ها حتی تا آنجا پیش رفتند که نمودار صورت فلکی خود را تهیه کردند.

برخی از اشکال حیوانات تریومورفیک بر روی مصنوعات دوران وایکینگ ها یافت شد که ممکن است صورت های فلکی را نشان دهند. وایکینگ ها دلیل کاملاً خوبی برای کشیدن اشکال عجیب و غریب بر روی این مصنوعات داشتند: آیا این برای برقراری ارتباط با موجودات فرازمینی بود؟

در دوران وایکینگ ها، دو نوع تلسکوپ مورد استفاده قرار می گرفت: تلسکوپ سکستانت (وسیله ای برای محاسبه عرض جغرافیایی) و کره آرمیلاری (یک کره آسمانی). مورد دوم به احتمال زیاد چیزی است که توجه وایکینگ ها را به خود جلب کرده است.

کره آرمیلاری وسیله ای بود که در بازوها نگه داشته می شد تا فرد بتواند از آن برای مشاهده ستارگان استفاده کند. این دستگاه تا اوایل رنسانس مورد استفاده قرار گرفت و توسط بسیاری از فرهنگ های باستانی از جمله وایکینگ ها استفاده می شد.

گفته می‌شود که وایکینگ‌ها یک تلسکوپ ابتدایی را در قرن 9 یا 10 توسعه دادند، تقریباً در همان زمانی که علاقه آنها به ستاره‌ها برای اولین بار ثبت شد. با این حال، قدیمی ترین شواهد برای استفاده وایکینگ ها از نجوم برای ناوبری به سال 889 می رسد، زمانی که نقشه ای در اسکاندیناوی ترسیم شد که بر اساس دانش علمی آن زمان بود.

وایکینگ ها دانش گسترده ای از اقیانوس ها و حیات دریایی داشتند، بنابراین ممکن است آنها ایده استفاده از یک سکسانت اصلاح شده را برای دیدن اینکه آیا به خط ساحلی یک خشکی مرموز نزدیک شده اند یا نه، به ذهنشان خطور کرد. وایکینگ ها حتی مجبور نبودند منتظر بمانند.

در پایان، این سوال که آیا وایکینگ ها تلسکوپ پیچیده ای ساخته اند یا نه، یکی از معماهای تاریخی است که اغلب در بین مورخان و علاقه مندان مورد بحث قرار گرفته است. در حالی که شواهد روشنی وجود ندارد که وایکینگ ها چنین وسیله ای داشته باشند، تئوری ها و شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد آنها ممکن است به این فناوری دسترسی داشته باشند.

اولین نظریه از این واقعیت ناشی می شود که وایکینگ ها ملوانان و کاشفان عالی بودند. آنها توانستند از اقیانوس ها عبور کرده و از میان آب های ناهموار عبور کنند. این نشان می‌دهد که آن‌ها سطح پیشرفته‌ای از فناوری داشتند که به آنها اجازه می‌داد کشتی‌ها و تجهیزات ناوبری محکم بسازند.

شواهد دیگر وجود حماسه های ایسلندی است. این داستان ها حکایت از سفرهای دریایی و ماجراجویی وایکینگ ها دارد و برخی از آنها استفاده از تلسکوپ را ذکر می کنند. اگر این حماسه ها را باور کرد، پس ممکن است وایکینگ ها به این فناوری دسترسی داشته باشند.

با این حال، قانع‌کننده‌ترین مدرک این واقعیت است که وایکینگ‌ها توانستند به آمریکای شمالی برسند. این شاهکاری بود که تنها با کمک یک تلسکوپ امکان پذیر بود. برای انجام چنین سفر طولانی، وایکینگ ها باید بتوانند زمین را از دور ببینند.

در حالی که شواهد روشنی مبنی بر داشتن تلسکوپ وایکینگ ها وجود ندارد، شواهد موجود نشان می دهد که این احتمال وجود دارد. وایکینگ ها مردمی پیچیده بودند که به فناوری پیشرفته دسترسی داشتند. اگر آنها یک تلسکوپ داشتند، ابزار ارزشمندی بود که به آنها در اکتشاف جهان کمک می کرد.

مقاله قبلی
اهرام معروف مصر در جیزه. منظره در مصر هرم در بیابان آفریقا شگفتی جهان

باستان شناس ادعا می کند که یک هرم باستانی فراموش شده را در زیر ماسه های صحرا کشف کرده است

مقاله بعدی
کیمیاگری هومونکولی

هومونکولی: آیا «مردان کوچک» کیمیاگری باستان وجود داشتند؟