آزمایش های DNA نشان می دهد جمجمه پاراكاس انسان نیست

جمجمه پاراکاس

پاراکاس یک شبه جزیره بیابانی است که در استان پیسکو ، در منطقه ایکا ، در سواحل جنوبی پرو واقع شده است. در اینجا است که جولیو سی. تلو ، باستان شناس پرو ، یکی از اسرارآمیزترین اکتشافات را در سال 1928 انجام داد. در حین حفاری ها ، تلو یک گورستان پیچیده و پیچیده را در خاک خشن کویر پاراکاس کشف کرد.

جمجمه پاراکاس
جمجمه های پاراکاس © Wikimedia Commons

در مقبره های معمایی ، تلو یک سری بقایای بحث برانگیز انسانی را کشف کرد که برای همیشه نگاه ما به نیاکان و ریشه های ما را تغییر می دهد. اجساد موجود در مقبره ها دارای بزرگترین جمجمه های کشیده ای بوده اند که تاکنون در این سیاره کشف شده اند و جمجمه های پاراکاس نامیده می شوند. این باستان شناس پرویی بیش از 300 جمجمه مرموز کشف کرد که گمان می رود حداقل 3,000 سال قدمت داشته باشند.

به نظر می رسد که شکل جمجمه ها به اندازه کافی مرموز نبوده است ، تجزیه و تحلیل DNA اخیر بر روی برخی از جمجمه ها برخی از معماگونه ترین و باورنکردنی ترین نتایج را نشان می دهد که همه آنچه را که ما درباره درخت تکامل و منشا انسان می دانیم به چالش می کشد.

رمز و راز پشت جمجمه Paracas

جمجمه Paracas
این جمجمه ها در Museo Regional de Ica در شهر Ica در پرو به نمایش گذاشته شده اند. © Wikimedia Commons

تغییر شکل جمجمه: یک عمل دینی باستانی

در حالی که فرهنگ های مختلف در سراسر جهان اعمال تغییر شکل (کشیدگی) جمجمه را انجام می دادند ، تکنیک های مورد استفاده متفاوت بودند ، به این معنی که نتایج نیز یکسان نبودند. قبایل خاص آمریکای جنوبی وجود دارد که "جمجمه نوزادان را" بسته اند تا شکل خود را تغییر دهند ، و در نتیجه شکل جمجمه کاملاً کشیده است. با اعمال فشار مداوم در مدت زمان طولانی با استفاده از ابزارهای باستانی ، قبایل موفق به تغییر شکل جمجمه شدند که در فرهنگ های باستانی آفریقا نیز مشاهده می شود.

کشیدگی سر
سه نقاشی از روش هایی که توسط مردم مایا برای شکل دادن به سر کودک استفاده شد.

با این حال ، در حالی که این نوع تغییر شکل جمجمه شکل جمجمه را تغییر داد ، اما اندازه ، وزن یا حجم جمجمه را تغییر نداد ، همه از ویژگی های مشخصه جمجمه های منظم انسان است.

این دقیقاً در همان جاست که مشخصات جمجمه های Paracas بسیار جالب توجه است. جمجمه پاراکاس چیزی جز معمولی نیست. جمجمه پاراكاس حداقل 25٪ بزرگتر و تا 60٪ سنگین تر از جمجمه انسانهای معمولی است. محققان شدیداً معتقدند که این ویژگیها با استفاده از تکنیکهای مورد استفاده قبایل ، همانطور که برخی دانشمندان پیشنهاد می کنند ، حاصل نمی شود. وزن آنها نه تنها از نظر وزن متفاوت است ، بلکه جمجمه های پاراکاس از لحاظ ساختاری نیز متفاوت هستند و فقط دارای یک صفحه آهیانه هستند در حالی که انسانهای عادی دارای دو صفحه هستند.

این ویژگی های عجیب و غریب برای دهه ها به رمز و راز افزوده است ، زیرا محققان هنوز نمی دانند این افراد با جمجمه های کشیده طولانی چه کسانی بوده اند.

آزمایشات بعدی جمجمه های Paracas را معمایی تر کرد

مدیر موزه تاریخ پاراكاس پنج نمونه از جمجمه پاراكاس را برای آزمایش ژنتیك ارسال كرد و نتایج جالب توجه بود. نمونه هایی متشکل از مو ، دندان ، پوست و برخی از قطعات استخوان جمجمه جزئیات باورنکردنی را ارائه داده اند که به رمز و راز پیرامون این جمجمه های ناهنجار دامن زده است. آزمایشگاه ژنتیکی محل ارسال نمونه ها قبلاً از منشأ جمجمه ها اطلاع نداشته است تا از "تأثیر در نتایج" جلوگیری کند.

جالب اینجاست که DNA میتوکندریایی که از مادر به ارث می رسد ، جهش هایی را نشان داد که برای هر انسان ، پستاندار یا حیوان یافت شده در سیاره زمین ناشناخته بود. جهش های موجود در نمونه های جمجمه Paracas حاکی از آن است که محققان با یک "انسان" کاملاً جدید روبرو شده اند ، بسیار متفاوت از Homo sapiens ، Neanderthals و Denisovans. نتایج مشابهی از آزمایشات انجام شده روی Star Child Skull پیدا شده است که در حدود سال 1930 در یک تونل معدن در حدود 100 مایلی جنوب غربی Chihuahua ، مکزیک کشف شد.

گفته می شود افراد موجود در جمجمه های پاراكاس از نظر بیولوژیكی چنان متفاوت بودند كه برای انسان غیرممكن بود كه با آنها مخلوط شود. "من مطمئن نیستم که این در درخت تکاملی شناخته شده باشد ،" متخصص ژنتیک نوشت.

این موجودات مرموز چه کسانی بودند؟ آیا آنها به طور جداگانه در زمین تکامل یافته اند؟ چه عاملی باعث شده است که آنها چنین تفاوتهای شدیدی با انسانهای عادی داشته باشند؟ و آیا ممکن است این موجودات از روی زمین نیامده باشند؟ همه این احتمالات نظریه هایی است که با توجه به شواهد موجود نمی توان آنها را باطل کرد. تنها چیزی که ما تاکنون می دانیم این است که موارد بسیاری وجود دارد که فراتر از درک محققان ، مورخان و دانشمندان است. این احتمال وجود دارد که به هر حال ، به لطف جمجمه های پاراکاس می توان به این س ofال که آیا ما در جهان تنها هستیم ، پاسخ داد.

مقاله قبلی
قدیمی ترین ابزار سنگی

قدیمی ترین ابزار سنگی مربوط به 350,000،XNUMX سال پیش در اسرائیل شناسایی شده است

مقاله بعدی
یک "تلو تلو خوردن" مرموز در حال حرکت قطب های مریخ 1 است

یک "لرزش" مرموز در حال حرکت قطب های مریخ است